| وب سایت تخصصی نماز | آغاز شد این دفتر برای کسانی که میخواهند محبوب خدا شوند ....قربه الی الله .... برای محبوب شدن نزد خدا چند قدم بیشتر فاصله نداریم .... یاعلی « ارزنـــده تـرین گــوهر مصـود نـــماز است / زیبنــده تـرین هــدیه معبـود نـــماز است / ای دوست بگـو تـا همـه ی خـلق بداننـد / مقصود حق از خلقت موجود نـماز است. »
 
سيماي کودکان در نماز پيامبر صلي الله عليه و آله
نويسنده : محبوب خدا
تاريخ : جمعه 11 اسفند 1391 

روزي پيغمبر اکرم با جمعي از مسلمانان در نقطه اي نماز مي گذارد.

موقعي که آن حضرت به سجده مي رفت حسين عليه السلام که کودک خردسالي بود به پشت پيغمبر سوار مي شد و پاهاي خود را حرکت مي داد و هي هي مي کرد.

وقتي پيغمبر مي خواست سر از سجده بر دارد او را مي گرفت، پهلوي خود به زمين مي گذارد.

باز در سجده ي ديگر، و تا پايان نماز طفل مکرر به پشت پيغمبر سوار مي شد.

يک نفر يهودي ناظر اين جريان بود. پس از نماز به حضرت عرض کرد:

شما با کودکان خود طوري رفتار مي کنيد که ما هرگز چنين نمي کنيم.

پيغمبر اکرم در جواب فرمود:

اگر شماها به خدا و رسول خدا ايمان مي داشتيد با کودکان خود عطوف و مهربان بوديد. مهر و محبت پيغمبر عظيم الشأن نسبت به کودک، مرد يهودي را سخت تحت تأثير قرار داد و صميمانه آيين مقدس اسلام را پذيرفت (2) و همچنين نقل شده است که رسول اکرم صلي الله عليه و آله مردم را به نماز خواند و حضرت امام حسن عليه السلام طفل خردسال صديقه ي اطهر نيز با آن حضرت بود.

پيغمبر طفل را پهلوي خود نشاند و به نماز ايستاد. يکي از سجده هاي نماز را خيلي طول داد.

 راوي حديث مي گويد:

من سر از سجده برداشتم، ديدم حضرت حسن از جاي خود برخاسته و روي کتف پيغمبر صلي الله عليه و آله نشسته است، وقتي نماز تمام شد مأمومين گفتند: يا رسول الله، چنين سجده اي از شما نديده بوديم، گمان کرديم وحي به شما رسيده است.

 فرمود: وحي نرسيده بود، فرزندم حسن در حال سجده بر دوشم سوار شد، نخواستم تعجيل کنم و کودک را به زمين بگذارم، آن قدر صبر کردم تا طفل، خودش از کتفم پايين آمد.


اين عمل رسول اکرم صلي الله عليه و آله با کودک خردسال خويش در محضر مردم نمونه ي روشني از روش آن حضرت در تکريم کودک است، پيغمبر اسلام صلي الله عليه و آله با طول دادن سجده حداکثر احترام را درباره ي فرزند خود معمول داشت و در ضمن به همه مردم راه شخصيت و استقلال کودک را آموخت. (3)

پي نوشت :

1. بحارالانوار، ج 10، ص 83.
2. بحارالانوار، ج 10، ص 82

 

منبع : وبلاگ وصال پروانه ها



:: ادامه مطلب
نماز و حضرت یونس ـ علیه السلام ـ
نويسنده : محبوب خدا
تاريخ : دوشنبه 2 بهمن 1391 

خداوند در سوره صافات به جریان زندگی حضرت یونس ـ علیه السلام ـ اشاره می كند كه آن حضرت چون از تبلیغ نمودن در میان قوم خود مأیوس شد و به سوی كشتی پری فرار نمود كه طبق روایات ماهی بزرگی راه راه بر كشتی می گیرد و دهان باز كرده گویی غذایی می طلبد. سر نشینان كشتی گفتند به نظر می رسد گناهكاری در میان ماست كه باید طعمه این ماهی شود لذا چاره ای جز قرعه زدن نبود كه وقتی قرعه زدند نام یونس در آمد، سپس ماهی حضرت یونس ـ علیه السلام ـ را بلعید در حالی كه مستحقّ ملامت بود.
مراد ما از بیان این جریان، همان دنباله این آیات است كه می گوید: «فلو لا انّه كان من المسبّحین للبث فی بطنه الی یوم یبعثون»[1] اگر او از تسبیح كنندگان نبود تا روز قیامت در شكم ماهی می ماند. در ذیل این آیه مرحوم طبرسی در تفسیر شریف مجمع البیان از قول قتاده می فرمایند: «نقل شده كه منظور از تسبیح و ستایش یونس، نماز او بوده است».

پی نوشت ها :
[1]. سوره صافات / 144
 



:: ادامه مطلب
نماز و حضرت سلیمان ـ علیه السلام ـ
نويسنده : محبوب خدا
تاريخ : دوشنبه 2 بهمن 1391 

علی بن ابراهیم قمی در تفسیر آیه 30 سوره ص «و وهبنا لداود سلیمان نعم العبدانّه اوّاب» روایتی را از امام صادق ـ علیه السلام ـ نقل می كند كه آن حضرت می فرمایند: «حضرت سلیمان ـ علیه السلام ـ اسب ها را دوست می داشت. روزی مشغول سان دیدن از اسب ها شد و به نظاره آن ها سر گرم گردید تا این كه خورشید غایب شد و نماز عصرشان فوت گردید. پس حضرت را غم و ناراحتی شدیدی فرا گرفت لذا از خداوند درخواست نمودند كه خورشید را بر او برگرداند تا این كه نماز عصر را بخواند. پس خداوند بلند مرتبه خورشید را باز گرداند تا نماز عصرشان را خواندند.»[1]
این حدیث با آیات 30 تا 33 سوره «ص» قابل تطبیق است. «یاد كن وقتی را كه بر او اسب های بسیار تند رو و نیكو را هنگام عصر ارائه دادند (و او به بازدید اسبان پرداخت برای جهاد در راه خدا و از نماز عصر غافل ماند) در آن حال گفت (افسوس) كه من از علاقه و حبّ (اسب های) نیكو از ذكر و نماز خدا غافل شدم تا آن كه آفتاب در حجاب شب رخ بر تافت. آنگاه خطاب كرد كه (به امر خدا) آفتاب را بر باز گردانید.» این آیه و روایت، بیانگر اهمیّت فوق العاده این فریضه الهی در نزد حضرت سلیمان بوده است و به اندازه ای كه یك نماز عصرش كه به دلیلی از او فوت می شود از خداوند در خواست باز گرداندن خورشید را می كند تا آن نماز فوت شده را در وقت خصوص به خود بخوانند.


[1]. بحار الانوار / 98 و 92
 



:: ادامه مطلب
نماز و حضرت داود ـ علیه السلام ـ
نويسنده : محبوب خدا
تاريخ : دوشنبه 2 بهمن 1391 

برای تأیید این كه حضرت داود ـ علیه السلام ـ هم به اقامه نماز اهتمام و توجّه خاص داشته اند. روایتی را كه از حضرت صادق ـ علیه السلام ـ به دست ما رسیده نقل می كنیم: «حضرت داود ـ علیه السلام ـ گفت: خدای را بسیار عبادت می كنم و بسیار او را می خوانم به اندازه ای كه كسی مانندش را هرگز انجام نداده پس وارد محراب نمازش می شد و عبادت می كرد.»



:: ادامه مطلب
نماز و حضرت اسحاق و یعقوب ـ علیهما السلام ـ
نويسنده : محبوب خدا
تاريخ : دوشنبه 2 بهمن 1391 

خداوند در قرآن از جمله موهبت های مهمّی را كه به حضرت ابراهیم ـ علیه السلام ـ داده، داشتن فرزندان صالح و نسلی برومند و شایسته است آنجا كه می گوید: «و وهبناله اسحاق و یعقوب نافله و كلاّ جعلنا صالحین و جعلنا هم ائمّه یهدون بامرنا و اوحینا الیهم فعل الخیرات و اقام الصّلوه و ایتاء الزكاه و كانوا لنا عابدین»[1] و به او (حضرت ابراهیم) اسحاق و علاوه بر او یعقوب را بخشیدیم و همه آن ها را مردانی صالح قرار دادیم و آن ها را پیشوایانی قرار دادیم كه به فرمان ما (مردم را) هدایت می كنند و انجام كارهای نیك و بر پا داشتن نماز و ادای زكات را به آن ها وحی نمودیم و آن ها هم به عبادت ما پرداختند.

[1]. سوره انبیاء / 71. 72



:: ادامه مطلب
نماز و حضرت اسماعیل ـ علیه السلام ـ
نويسنده : محبوب خدا
تاريخ : دوشنبه 2 بهمن 1391 

قرآن در آیه 54 سوره مریم پس از این كه حضرت اسماعیل ـ علیه السلام ـ به عنوان پیامبر و نبی سخن می گوید و برخی از ویژگی های او را به پیامبر اكرم (صلی الله علیه و آله و سلم) گوشزد می كند به این كه آن حضرت صادق الوعد (در وعده‌هایش صادق بوده) و پیامبری عالی مقام است می فرماید: «و كان یأمر اهله بالصّلوه و الزكاه و كان عند ربّك مرضیّاً» «و او (حضرت اسماعیل ـ علیه السلام ـ) همواره خانواده اش را به نماز و زكات فرمان می داد و همواره مورد رضایت پروردگارش بود.» و ما مشابه همین فرمان را خطاب به پیامبر اكرم (صلی الله علیه و آله و سلم) داریم: «و امر اهلك بالصّلوه و اصطبر»[1] یعنی خانواده خود را به نماز دعوت كن و بر انجام نماز، شكیبا باشد.

و جالب تر این كه خداوند در پایان آیه اشاره می كند كه حضرت اسماعیل با انجام این دو وظیفه و سایر كارهایش، رضایت خداوند را جلب نموده است. یعنی اینگونه برداشت می شود كه از جمله كارهایی كه جلب رضایت خداوند را می كند اقامه نماز و خانواده خود را به نماز فرا خواندن است.

[1]. سوره شعراء / 214



:: ادامه مطلب
نماز و حضرت ابراهیم ـ علیه السلام ـ
نويسنده : محبوب خدا
تاريخ : دوشنبه 2 بهمن 1391 

حضرت ابراهیم ـ علیه السلام ـ كه قهرمان توحید است، كعبه را به فرمان خدا ساخت. در پایان این كار بزرگ رو به درگاه الهی نمود و چنین با خداوند به راز و نیاز پرداخت: «ربّنا انی اسكنت من ذرّیّتی بوادغیر ذی زرع عند بیتك المحرّم ربّنا لیقیموا الصّلوه»[1]. «پروردگارا من برخی از فرزندانم را در سرزمین بی آب و علفی در كنار خانه ای كه حرم تو است ساكن ساختم تا نماز را بر پای دارند.» در این آیه حضرت ابراهیم ـ علیه السلام ـ غرض از اسكان اسماعیل و مادرش هاجر را مسأله نماز مطرح می كند و در فراز دیگری از دعاهایش می گوید: «ربّ اجعلنی مقیم الصّلوه و من ذریّتی ربّنا و تقبّل دعاء»[2] پروردگارا مرا برپا كننده نماز قرار ده و همچنین نسل مرا نماز گزار قرار ده و در خواست می كند كه دعایش را بپذیرد.»

پی نوشتها :
[1]. سوره ابراهیم / 37
[2]. همان مدرك / 40



:: ادامه مطلب
 
» تعداد مطالب : 2884
» کل نظرات : 135
» بازديد کل : 2422398
» تاريخ ايجاد وبلاگ :
شنبه 30 دی 1391 
» آخرين بروز رساني :
سه شنبه 19 دی 1396