| وب سایت تخصصی نماز | آغاز شد این دفتر برای کسانی که میخواهند محبوب خدا شوند ....قربه الی الله .... برای محبوب شدن نزد خدا چند قدم بیشتر فاصله نداریم .... یاعلی « ارزنـــده تـرین گــوهر مصـود نـــماز است / زیبنــده تـرین هــدیه معبـود نـــماز است / ای دوست بگـو تـا همـه ی خـلق بداننـد / مقصود حق از خلقت موجود نـماز است. »
 
كتاب | آشنايي با نماز |
نويسنده : محبوب خدا
تاريخ : یک شنبه 13 اسفند 1391 
سخن آخر ...
نويسنده : محبوب خدا
تاريخ : یک شنبه 13 اسفند 1391 

به پایان جزوه رسیدیم.
ولى ... در آغاز راهیم.
راه انسان شدن، كمال یافتن، بندگى كردن، مسلمان زیستن، خدا را بر خود سرپرست و حاكم دانستن و خدا را خالصانه پرستیدن.
نماز، انس ما با پروردگارماست، آن را سست نگیریم.
نماز، سخن گفتن «بنده» با «خالق» است، آن را دوست بداریم.
نماز، غذاى روح ماست، فراموشش نكنیم.
حضور قلب و توجّه، روح و جان نماز ماست، در نماز خدا را به یاد داشته باشیم.
نماز، بازدارنده از فحشاء و منكر است، بیشتر از آن بهره بجوئیم.

نماز، برترین عبادت، مهمترین فریضه و عاشقانه‏ترین نیایش و پرستش یك انسان با معبود خویش است، آن را یكى از اساسى‏ترین «كار»هاى خود بدانیم.
بدون نماز، روح خسته مى‏شود، امیدها سست مى‏گردد و دل و جان انسان، بى‏نشاط و فرسوده مى‏شود.
... اگر تاكنون نسبت به نماز، كوتاهى و سستى كرده‏ایم، راه حیران و توبه باز است، تصمیم بگیریم، «امّت محمّد»، «شیعه على»، «پیرو حسین» و «منتظر امام زمان» باشیم. این پیشوایان، رسالت و جهاد و شهادت و غیبتشان، براى احیاى دین و پیوند انسان‏ها با خدا است.
«نماز» را جدّى بگیریم ... انشاءاللّه‏



:: ادامه مطلب
نماز جمعه و جماعت
نويسنده : محبوب خدا
تاريخ : یک شنبه 13 اسفند 1391 

اصل نماز واجب است و به جماعت خواندن آن، مستحب مى‏باشد وبسیار به آن سفارش شده است. به جز نمازهاى واجب روزانه، نمازهاى مستحبى هم وجود دارد كه در شب و روز خوانده مى‏شود و به «نافله» مشهور است، نمازهاى مستحب دیگرى هم در ایّام و مناسبت‏هاى مختلف تأكید شده است.
عشق به عبادت، باید انسان موحّد و خداجوى را به نمازهاى مستحب و نافله و نماز شب بكشاند و تنها به واجبات، اكتفا نكند.
پاداشى كه براى نماز جماعت است، به توصیف نمى‏آید. آن هم حضور در جماعت مسلمین در مسجد كه خانه خداست.

نماز جمعه، كه هفته‏اى یكبار برگزار مى‏شود، غیر از جنبه عبادى و پرستش، جنبه اجتماعى و سیاسى و فرهنگى هم دارد و صفوف مسلمانان را متّحد و توطئه‏هاى تفرقه‏افكنان را خنثى و تبلیغات سوء دشمنان را بى اثر مى‏كند.
نماز جمعه و جماعت، رمز شكوه و عظمت مسلمین است.
نماز جماعت، زمینه شناخت افراد و نیازها و مشكلات، و همكارى براى حلّ مسائل مسلمین است.
نماز جماعت، هر چند كوتاه و با تأخیر خوانده شود، به مراتب از نماز به تنهایى، هر چند طولانى و در اوّل وقت باشد، ثواب و ارزش بیشترى دارد.
در صفوف جمعه و جماعت، همه همدل و هماهنگ و در كنار هم متحّد مى‏شوند.
خودخواهى‏ها و خودمحورى‏ها در «جمع»، ذوب مى‏شود.
رحمت خداوند نیز به جمع مؤمنان، بیشتر شامل مى‏گردد.
در حدیث آمده است: هر كه نداى نماز جماعت را بشنود ولى به آن اعتنا نكند، نمازش بى ارزش است.(50)
شركت دائم در نماز جماعت، انسان را از نفاق و دورویى بیمه مى‏كند.(51)


50) وسائل، ج 5 ص 375 .
51) من لا یحضره الفقیه، ج 1 ص 377 .



:: ادامه مطلب
تعقیباتِ نماز
نويسنده : محبوب خدا
تاريخ : یک شنبه 13 اسفند 1391 

نماز كه پایان یافت، خوب است انسان به دعا و نیایش و امور دیگرى بپردازد كه مكمّل نماز است، و فورى برنخیزد و نماز را رها نكند. این برنامه‏هاى مستحبى پس از نماز را «تعقیبات» مى‏گویند.
در كتاب‏هاى دعا، براى هر نمازى دعاها و تعقیب‏هاى خاصّى بیان شده، و نیز تعقیباتى كه میان همه نمازها مشترك است.(49)
خواندن قرآن پس از نماز، استغفار كردن، صلوات فرستادن، دعاهاى مختلف خواندن، از خداوند حاجت طلبیدن، تسبیحات حضرت زهراعلیها السلام، سجده شكر و ... جزء تعقیبات به حساب مى‏آید.
تسبیح حضرت زهرا علیها السلام كه زیاد به آن سفارش شده، آنست كه پس از هر نماز، 34 مرتبه اللَّه اكبر، 33 مرتبه الحمدللَّه و 33 مرتبه سبحان اللَّه گفته شود. این ذكر را كه ثواب بسیارى دارد، رسول‏خداصلى الله علیه وآله به دختر گرامى‏اش حضرت فاطمه علیها السلام یاد داد. از این جهت به تسبیحات حضرت زهرا مشهور است.
كسى كه شیفته نماز و دوستدار خداست، پس از نماز، این رابطه را فورى قطع نمى‏كند و همچنان به دعا و مناجات مى‏پردازد.

«سجده شكر» یكى دیگر از این تعقیبات است. سر بر سجده نهادن، الحمدللَّه و شكراًللَّه گفتن، العفو گفتن، یارب، یارب گفتن، از خدا مغفرت خواستن، از نعمت‏هایش سپاسگزارى كردن. این نیز ادب و معرفت نمازگزار را مى‏رساند.
البتّه سجده شكر، یك نمونه از سپاس نعمت‏هاست، وگرنه به شكل‏هاى مختلف مى‏توان سپاسگزار نعمت‏هاى خدا بود. كه دورى از گناه، از بهترین نمونه‏هاى شكر است.


49) به مفاتیح الجنان رجوع كنید.



:: ادامه مطلب
پایان نماز
نويسنده : محبوب خدا
تاريخ : یک شنبه 13 اسفند 1391 

پس از نگاهى گذرا و سریع به نماز، به مراحل پایانى آن مى‏رسیم.
پس از آخرین سجده، دو زانو نشسته و با تشهّد، به رسالت و عبودیّت پیامبر و یكتایى خدا شهادت مى‏دهیم. بر آن حضرت درود مى‏فرستیم و سلام مى‏گوئیم.
سلام به بندگان شایسته خدا، به فرشتگان الهى و به هر كس كه شایسته سلام باشد.
سلام‏هاى نماز ما، پیوندى است با رسول خدا و مؤمنان راستین، پیمانى است با پاكى‏ها و راستى‏ها و پاكان و صادقان.
پیوند با رسول اللَّه و دودمان پاك او را همواره تكرار مى‏كنیم، حتّى در تشهّد نماز. دین بدون ارتباط با اهلبیت، ناقص است و نماز بدون درود بر آنان، باطل مى‏باشد. این اهمیّت پذیرى رهبرى صحیح را مى‏رساند. شهادت ما به رسالت حضرت محمد صلى الله علیه وآله و درود فرستادن بر امامان از اهلبیت او، بیعتى با خط صحیح رهبرى در مسیر خدا و قرآن است.

حضرت رسول، سلام ما را مى‏شنود و پاسخ مى‏دهد، هر چند ما آن را درك نكنیم، و چه موهبتى بالاتر از این، كه ما به برترین انسان عالم، یعنى حضرت محمد صلى الله علیه وآله سلام دهیم، و او سلام ما را جواب دهد!
سلام نماز ما، اظهار ادب به پیشگاه آن حضرت و قدردانى از زحماتى است كه براى هدایت ما كشیده است.



:: ادامه مطلب
نماز اولیاء خدا
نويسنده : محبوب خدا
تاريخ : یک شنبه 13 اسفند 1391 

سرمشق ما در زندگى، در معاشرت، در جهاد و در عبادت، پیشوایان معصومند.
نماز آنان نیز براى ما الگو است.
هر چه انسان خداشناس‏تر باشد، عبادتش عمق بیشتر داشته و عاشقانه‏تر و عارفانه‏تر خواهد بود.
پیامبران و اولیاء خدا، بخاطر عشقى كه به خدا داشتند، بیش از همه عبادت مى‏كردند. همواره به یاد خدا بودند، سجده‏هاى طولانى، ركوع‏هایى مستمر، نماز شب‏هایى همراه با گریه و دعاهایى از دل برخاسته داشتند.
دلیل آنكه حضرت ابراهیم به مقام «دوستى خدا» رسید و «خلیل اللَّه» شد، سجده‏هاى طولانى او بود.(37)
حضرت موسى، پس از هر نماز، سمت راست و چپ صورت خود را بر خاك مى‏نهاد.(38)
امام كاظم علیه السلام بعد از نماز صبح، سر به سجده مى‏گذاشت و تا پاسى از روز، در حال سجده بود.(39)

امام سجاد علیه السلام در سجده به قدرى نام خدا را تكرار مى‏كرد و سجده را طول مى‏داد كه وقتى سر بلند مى‏كرد، بدنش خیس عرق بود.(40) به آن حضرت از آن جهت «سجّاد» گفته‏اند كه سجده‏هایى طولانى داشت و آثار سجده در پیشانى و مواضع سجودش آشكار بود.(41)
حضرت على علیه السلام آن قدر ركوع طولانى داشت كه عرق، از ساق پاى او جارى مى‏شد.(42)
پیامبر خدا، شیفته نماز بود و چنان دلبسته به آن بود كه براى رسیدن وقت نماز، لحظه شمارى مى‏كرد و چون وقتش مى‏رسید، چنان بود كه گویا كسى را نمى‏شناسد، و به نماز مى‏شتافت.(43)
آن حضرت مى‏فرمود:
خداوند، نور چشم مرا در نماز قرار داده و آن را در نظرم محبوب ساخته است. انسان گرسنه و تشنه وقتى آب و غذا مى‏خورند، سیر و سیراب مى‏شوند ولى من هرگز از نماز، سیر نمى‏شوم.(44)
وقتى آن حضرت نماز مى‏خواند، دلش لرزان و هراسناك بود و از خوف خدا مى‏لرزید.(45)
رسول خدا، بخش عمده‏اى از شب را به عبادت مى‏گذراند.
حضرت على علیه السلام در نماز، از خود بیخود مى‏شد و رنگ از چهره‏اش مى‏پرید.
پیامبر صلى الله علیه وآله مى‏فرمود: من بهشت را براى شما ضمانت مى‏كنم، به شرط آنكه مرا با سجده‏هاى طولانى یارى نمائید.(46)
قرآن، سیماى یاران حضرت محمد صلى الله علیه وآله را چنین بیان مى‏كند:
«تراهم ركّعاً سجّداً یبتغون فضلاً من اللَّه و رضواناً سیماهم فى وجوههم من اثر السجود»(47)
همراهان پیامبر را مى‏بینى كه اهل ركوع و سجودند، رحمت و رضاى خدا را مى‏طلبند، و اثر سجود بر سیمایشان آشكار است.
امام صادق علیه السلام جز بر خاك مزار امام حسین علیه السلام سجده نمى‏كرد، و مى‏فرمود: سجده بر تربت حسین علیه السلام نورانیّتى دارد كه همه پرده‏هاى مانع را پاره مى‏كند.(48)

روشن است كه سجده بر تربت سیدالشهداء، الهام دهنده فداكارى در راه دین و جهاد و شهادت در راه خدا است و نمازگزار را با فرهنگ شهادت و مبارزه كه در كربلا جلوه كرد، آشنا مى‏سازد.
درباره نماز اولیاء خدا و انسان‏هاى والا، نمونه بسیار است كه در این خلاصه نمى‏گنجد.
امید است كه حالات معنوى آن پیشوایان، سرمشق ما باشد.


37) مستدرك وسائل، ج 1 ص 329 .
38) قصارالجمل.
39) قصارالجمل.
40) بحارالانوار، ج 82 ص 137 .
41) وسائل، ج 4 ص 977 .
42) بحارالانوار 7 ج 82 ص 110 .
43) سنن النبى، ص 251 .
44) سنن النبى، ص 269 .
45) سنن النبى، ص 269 .
46) مستدرك وسائل، ج 1 ص 329 .
47) سوره فتح، آیه 29 .
48) بحارالانوار، ج 103 ص 135 .



:: ادامه مطلب
حضور قلب ، روح نماز
نويسنده : محبوب خدا
تاريخ : یک شنبه 13 اسفند 1391 

 هر چیزى جسمى دارد و روحى.
روح نماز، «حضور قلب» است و نماز بى توجّه و حضور قلب، تنها یك سرى الفاظ و حركاتى است كه انجام مى‏گیرد.
حضور قلب آنست كه انسان در نماز، توجه قلبى به خدا داشته باشد و از یاد او غافل نشود و هر لحظه و در تمام جملات و حركات نماز، بداند چه مى‏گوید، چه مى‏خواهد، معنى حركات و افعالش چیست، رو به چه كسى ایستاده، قبله‏اش كجاست، چرا نماز مى‏خواند و در برابر چه خداى عظیمى به نیایش و پرستش و حمد و ثنا و ذكر و دعا ایستاده است.
اگر ذهن انسان به مسائل دیگر مشغول باشد،
اگر حواس انسان پرت شود،
اگر هر صدایى، هر منظره‏اى، هر رفت و آمدى، هر نوشته و خط و نقاشى و صحنه‏اى، او را به خود مشغول كند و یادش رود كه در حال نماز است و كجا ایستاده و چه مى‏گوید، معناى این نداشتن حضور قلب است.
یكى از راه‏هاى كسب حضور قلب، دانستن معناى نماز و در نظر آوردن ترجمه كلماتى است كه انسان در نماز مى‏گوید.
راه دیگر، انتخاب مكانى براى نماز است كه رفت و آمدها و سر و صداها، صحبت‏ها، عكس‏ها و تابلوها، او را به خود مشغول نسازد.
راه دیگر، انجام مستحباتى است كه پیش از نماز و هنگام نماز، رعایت آنها به نمازگزار حالت توجّه بیشترى مى‏دهد و او را به یاد خدا و بندگى خویش مى‏اندازد.

وقتى به ملاقات یك شخصیّت برجسته مى‏روید، بهترین لباس را مى‏پوشید و مؤدّب در نزد او مى‏ایستید و یا مى‏نشینید و از هر كارى كه برخلاف ادب باشد، پرهیز مى‏كنید، به سخنان او كاملاً گوش مى‏دهید و به آنچه خودتان مى‏گوئید، كاملاً توجّه دارید و در سراسر لحظه دیدار، آن شخص در نظرتان است.
خدا برترین موجود است و هستى همه موجودات به او بستگى دارد. ما، بنده‏اى نیازمند و ناتوان، كه از نعمت‏هاى او برخورداریم، به شكرانه نعمتهایش به عبادت و نماز مى‏ایستیم.
توجّه به این «جایگاه» كه ما در مقابل «اللَّه» داریم، دل را نرم مى‏كند، خضوع و خشوع و فروتنى مى‏آورد.
نماز، «ذكر خدا» است. هر چه بیشتر دلمان حاضر و قلبمان متوجّه عظمت خدا و نیاز خودمان باشد، نمازمان سازنده‏تر است.
به یاد داشته باشیم، كه ركوع، خم شدن در مقابل عظمت آفریدگار است.
سجده ما، هماهنگى با همه هستى است كه در پیشگاه خدا تسلیم و خاضع و مطیع‏اند.
تسبیح ما، هم صدایى با همه ذرات عالم است كه خدا را تسبیح مى‏گویند و سجده مى‏كنند.
تسبیح گوى او نه بنى آدم است و بس‏
هر بلبلى كه زمزمه بر شاخسار كرد
نه تنها ما كه همه جهان، به زبان خاصّ خود، خدا را تقدیس و تسبیح مى‏كنند و وجود هر یك نشانه یكتائى، حكمت و قدرت اوست.
هر گیاهى كه از زمین روید
«وحده لا شریك له» گوید حضور قلب، جان نماز است.
بكوشیم كه در عبادتمان، هنگام نماز، جز به خدا نیندیشیم، و حواسمان و فكر و دلمان را جاى دیگرى نبریم.
هم به لطفش امیدوار باشیم. و هم از عذابش، هراسان. بین حالت بیم و امید (خوف و رجاء) باشیم.



:: ادامه مطلب
 

 


 
» تعداد مطالب : 2884
» کل نظرات : 135
» بازديد کل : 2084222
» تاريخ ايجاد وبلاگ :
شنبه 30 دی 1391 
» آخرين بروز رساني :
سه شنبه 19 دی 1396